Journey
Journey is good!! Voor diegene die ze nog niet kennen, ik heb ze ook nogmaar pas ontdekt door mijn ventje, ze zijn geweldig!!! Als je zo eens aan het rondneuzen bent op You tube dan moet je maar eens Journey intikken en het liedje ” Don’t stop believing” kiezen. Je zult meteen merken wat ik bedoel. Het is een redelijk oude groep zoals je aan hun kleren zult zien (ik vind het eerlijk gezegd op niet veel trekken, maar naast dit feit vind ik hen goed!). Eigenlijk is het een zonde dat niet veel mensen ze kennen. Ik ben mijn lieveke heel dankbaar dat hij hen ontdenkt heeft. De zanger doet wat geweldig met zijn stem. Ik ben fan. Jullie?? Ontdek ze!!!!
fien
nachtmerries en droomhengsten
Goh, toen ik www.wordpress.com aan het intikken was, had ik nog geen enkel idee wat ik hier ging komen vertellen. Nu, twee seconden laten weet ik het wel. Ik was vandaag het vak verpleegkundige zorgverlening aan het blokken, waarbij ik aan het hoofdstuk over slaappatronen kwam. Toen dacht ik er aan dat ik vaak dezelfde terugkerende droom, halve nachtmerrie heb. Ik dacht dat mijn cursus misschien wel kon verklaren hoe dat kwam. Nu, een cursus kan niet echt verklaren waarom we de dingen domen die we dromen. Dromen zijn gelinkt aan de dingen waarmee we overdag bezig zijn. Niet altijd, dat is waar, we dromen soms ook dingen waarvan we denken ” hoe kom ik nu daarbij?”. Onlangs hadden we op zondag naar ” de smaak van De Keyser” gekeken. In de aflevering ging het er vooral over dat de personages in de oorlog terecht kwamen. s’Nacht heb ik gedroomd dat ons land werd ingepalmd door de Duitsers en dat we moesten vluchten. Ja, tof is anders. Mijn liefje maakte mij vriendelijk wakker, dat had ik hem gevraag, als raar doe in mijn slaap om mij wakker te maken. Nu leerde ik dus vandaag over mensen hun slaappatroon. Er bestaan 3 soorten slapen de lichte slaap, de diepe slaap en de droomslaap. Er bestaan tijdens onze slaap 5 fasen. En de laatste fase ; de REM-fase is diegene waar het meest wordt in gedroomd. Als je dan wordt wakker gemaakt, wees er gerust van dat je het ’s ochtends gevoeld hebt dat je niet voldoende geslapen hebt. Ok, het begint creepy te worden. Ik denk dat ik het hier maar bij zal laten en dat ik verder naar mijn filmke ga kijken
xxxx
fien
Feesten..
“Jaja, het is weer de tijd van vrede op aarde aan alle mensen. Niet dat we daarvan veel merken, van die vrede. Gaza wordt bestookt, honderden mensen zijn dood, anderen zwaar verwond, huizen die beschadigingen opliepen aan de aanvallen van Israël. En wij leven hier maar rustig verder, we eten, drinken, feesten er op los. Geen rekening houden met al wat er in het Midden Oosten aan de hand is.” => Moest dat het begin van een blogberichtje zijn, ik zou al meteen gestopt zijn met het te lezen. Niet omdat er leugens in staan, want zoals wij allemaal wel weten zijn die dingen ook echt gebeurd, maar omdat wij het recht hebben van te genieten. Langs de andere kant werken wij heel hard om de doelen die wij voor ogen hebben te bereiken. Ik zeg niet dat die mensen daar in Gaza dat niet doen, want het ongeluk dat over hen is gekomen, daar kunnen wij niet van meespreken. Laat ons zeggen dat zij op het verkeerde deel van deze “geweldige” aardbol leven. Waar dit blogberichtje naartoe gaat weet eigenlijk zelf niet. Ik dacht me hier eens uit te spreken over de “vrede” op deze werled, maar laat ons eerlijk zijn, van echt veel vrede kunnen wij niet spreken. Ja, tuurlijk hebben wij veel meer geluk dan die arme zielen ginden, maar ook wij kampen zo met onze eigen problemen. Deze zijn misschien niet te vergelijken met wat er daar gebeurde en nog elke dag gebeurt, maar moeten wij er onze Kerst voor laten? Ik denk aan hen, zoizo, dat kan ik niet ontkennen, maar het spijt mij wanneer ik zeg dat ik er mijn kerst niet voor laat.
Voor allen die hier komen lezen, Ik wens jullie een prettige kerst, een prachtige overgan van oud naar nieuw. Geniet er van!! Feest goed, gooi de remmen los, en tot volgend jaar.
Met veel liefs
van
Blokkende Fien
Ode aan StuBru
Jaja mensen, het is weer zover. De derde editie van Music for live is gisteren begonnen. Dit keer niet in Leuven, maar wel in Gent. Spijtig want Gent is voor ons natuurlijk een beetje ver om eens naartoe te trekken. Waarom dit blogberichtje? Ik vind het geweldig wat deze drie presentatoren doen voor moeders op de vlucht voor oorlog en geweld. Ze zijn nog niet zolang van start gegaan met deze derde editie maar toch hoor ik al mooie bedragen binnenstromen. Schitterend hoe mensen kleine acties opstarten, gaan lopen, dansen,… om geld te kunnen inzamelen voor music for live!! Zo’n acties zouden er meer moeten gebeuren. Maar waarom geen Peter meer ?? Niet dat ik het erg vind dat Sofie nu in het glazen huis zit. Helemaal niet.
Ik wens ze daar allemaal nog veel succes en dat ze nog veel geld mogen en kunnen inzamelen.
Fien
Afscheid nemen bestaat niet..
Marco Borsato heeft er een toepassend liedje over geschreven. Afscheid nemen bestaat niet?? Jawel het bestaat wel, en het doet telkens weer pijn. Ik haat echt afscheid nemen. Mijn liefje zei me dat het al lang geleden was dat ik nog iets geschreven had. Als trouwe lezer had hij dat natuurlijk meteen opgemerkt maar toen ik er aan dacht wat ik hier zou neerpennen kon ik telkens maar denken aan afscheid nemen. Ik wou dit eerlijk gezegd niet als onderwerp gebruiken maar aangezien ik het maar niet uit mijn hoofdje krijg, schrijf ik er dan toch maar iets over. Om even precies te zijn is de beste vriendin van mijn oma donderdag overleden. Wij kenden haar ook heel erg goed dus doet het wel pijn om dit te horen en om haar doodbrief te moeten lezen. Het deed me pijn mijn oma in tranen te zien. Wanneer mensen huilen, heb ik de ggewoonte mee te beginnen huilen. Echt vreselijk! Dus afscheid nemen bestaat wel deglijk, al is het maar voor een korte periode, het er er wel!!
xxx
fien
OW ?
Ik had me precies al een tijdje niet meer laten horen. Dat merk ik niet alleen aan mijn laatste berichtje maar ook aan het feit dat de lay-out van hetr dashbord van wordpress volledig veranderd is. Ja, dat is misschien wel het nadeel van een pc dat het niet doet, allee eigelijk de pc zelf wel maar het draadloos netwerkaartje gewoon niet meer :s. Gelukkige heb ik een hele lieve schat die dat voor mij wil proberen op te lossen.
EN oef, de schilderwerken zijn voorbijn, ik kan terug in mijn kamer. Als alles in orde is zal ik hier eens ee, fototje komen posten dan kunnen jullie het ook eens zien he 
Dus wat ik nu ga doen is al mijn spulletjes terug beginnen verhuizen naar mijn kamer se
greetings van een blije
Fien
