Kamp
8u05 ’s morgens Het is vandaag 16 juli en vandaag vertrekken we op kamp. Nog een laatste berichtje voor ik jullie 14 dagen niets kan laten weten. Amai amai, het voorkamp was al super tof, ik twijfel er niet aan dat ook het kamp super wordt. Het kamp is ieder jaar iets waar ik naar uit kijk, en ook dit jaar, maar het valt me moeilijk de mensen waarvan ik hou achter te laten. Mijn oma, zus en natuurlijk mijn liefje.
Gisteren kreeg ik tranen in mijn ogen bij ons afscheid, liefje, maar dat waren tranen om te zeggen hoe veel ik van je hou. Ik zei het al, het valt me moeilijk je hier achter te laten en er 14 dagen niet te zijn om jou te voorzien van knuffels, kusjes, mooie woordjes,… En ook naturlijk om jou prachtig gezichtje te zien en met jou te kunnen praten e.d. Het zijn 6 dagen tot de bezoekdag en het wordt even moeilijk maar we slaan er ons wel door. De vreugde zal groot zijn wanneer ik je terug zie en daar kijk ik nu al naar uit. Weet dat ik van je hou, dat ik je altijd, waar ik ook ben, mee draag in mijn hartje en aan jou denk. Sjoekie, IK HOU VAN JOU!!!!!!
See ya all later!!
Fientje
Lang geleden…
Het is weer een tijdje geleden dat ik jullie nog iets heb laten weten. Ja, ik weet het maar het was hier dan ook heel druk, IS hier eigelijk heel druk.
De volksspelen van Moorsel zijn weer gepaseerd en het was me weer een weekendje. Mijn liefje en zus waren op graspop vanaf donderdag, en ik mocht vrijdag avond de ganse avond aan den doorgeef staan op de fuif van de volsspelen. Het was echt een toffe avond. Schuim avolonté. En dat mochten we dan ook opkuisen. Het schuimmachien had zijn werk gedaan, en om 5 uur ’s morgens waren we pas thuis en kon ik eindelijk slapen. De volgende dag had ik shift, de kindjes die op de feesten rondliepen schminken, ijsjes schappen, de boel een beetje in het oog houden. ’s Avonds waren het dan optredens van Luc Steeno, Sam Goris en Dean. En ik mocht samen met Joyce, Froggy, Balis en de lange een beetje security doen. Artiesten kunnen soms echt grappig zijn. Het werd niet zo laat en de volgende ochtend stonden we om 10 uur weer paraat om de kindjes weer te schminken, de ouders die wachten van ijs te voorzien,… In het midden van het optreden van een dansgroep ging ik maar naar huis, al was het echt de moeite waart maar ik moest de volgende ochtend vroeg opstaan om aan mijn vakantiejob te beginnen (die nu reeds bijna gedaan is, nog 2 daagjes). Nog even de voetbal gezien en ik zag dan ook Spanje winnen van Duitsland. Mijn vakantiejob is echt wel leuk, maar ook vermoeiend, zeker wanneer thuis de situatie maar weer eens escaleerd. Maar ook dat is wer “in orde” gekomen. Binnenkort kan ik jullie enkele weken niets van me laten weten. De maandag die nu komt vertrekken we op voorkamp, daarna volgt het eigelijke kamp en daarna nog eens een week naar italië met mij sjattie en zijn familie. Het wordt echt leuk, dat weet ik nu al. Ik zal jullie natuurlijk missen maar dat weten jullie wel.
Ondertussen nog een paar emotionele situaties, de boel stond echt op stelten hier, maar we slaan er ons wel door. Ik hoop dat de mensen me in vertrouwen nemen. Die waarop dat zinnetje slaagt weten dat hopelijk, maar ik heb zo het gevoel dat ze dat de laatste tijd niet meer weten. Ik voel me, om het zo te zeggen, een beetje achteruitgeschoven.
XXX
Fientje
